Structuur, planning en orde is belangrijk voor mij. Maar tegelijkertijd is dat ook altijd mijn grote valkuil geweest. 
Ik koop planners, agenda’s, maak overzichten en neem voor me voor deze te gebruiken en dit ook ECHT vol te houden.
Na een week is dat voornemen weer verdwenen en ben ik de planner of agenda alweer kwijt.

Planners, agenda’s, kalenders en overzichten geven me ook onrust en door mijn perfectionisme ben ik dan weer bang dingen te vergeten en ga ik 10x de agenda checken of alles er wel in staat. Terwijl ik diep in mijn hart weet dat alles er in staat, toch moet ik het nog even weer checken.
Als ik dan toch 1 x iets ben vergeten, zie ik het nut niet meer in van een planner, agenda of kalender en beland het onder in de kast en onthoud ik het in mijn hoofd.

Ik ben wel van het op tijd zijn daar heb ik een goede  structuur in.
Ik kan er dus ook erg slecht tegen als ik een afspraak met iemand heb en diegene is – maar – 5 minuten te laat. Dan raakt de planning in mijn hoofd in de war en ben ik bang dat de dag niet meer klopt en al het andere geplande niet meer uitkomt.
Voor diegene die – maar – 5 minuten te laat is, is het maar 5 minuten. Voor mij is het een drama. Mensen die op het laatste moment iets afzeggen kan ik dus ook niet plaatsen, dan ontploft mijn hoofd en schopt het alles in de war.
Of ………… mensen die zeggen “ik kom morgen wel even langs” of “ik bel morgen wel even”. Ik wil dan weten hoe laat ze komen of bellen, dan kan ik dat inplannen.

Straks rond 10 uur heb ik een afspraak, online. Die persoon mailde vorige week me een link te sturen voor deze afspraak.
Deze link heb ik nog niet en het is AL over een uur, de afspraak. Dan schiet ik in de stress, ik wil de link en het aanklikt hebben en klaar zitten, ruim voor 10 uur. Dan weet ik dat mijn planning klopt.

Nog zo’n voorbeeld;
Manlief ging maandag om 0730 uur naar zijn werk, in de sneeuw en gladheid. 10 minuten later belde hij dat hij weer naar huis komt omdat er niet te rijden was met de gladheid. Dan ligt mijn planning in de war, ook al had ik helemaal geen afspraken maandag. Toch schopte hij alles in de war.
Natuurlijk vond ik het geweldig dat hij een dagje thuis was en dat opende ook weer deuren voor andere dingen; boodschappen doen (dat ik anders niet gedaan had), vogelvoer inslaan (dat wilde ik graag, maar wilde de weg niet op). 
Het komt altijd wel weer goed en in mijn hoofd plan ik dan weer wat anders, maar het brengt – voor mij – onrust met zich mee.

Vroeger was het erger, als er iets gebeurde wat mijn planning in de war schopte was ik dagen van slag. Dit is gelukkig niet meer zo.
Ik heb mezelf aangeleerd dat het niet erg is dat een dag anders verloopt dan gepland en als het gebeurt mag ik even balen van mezelf (5 minuten) en stap ik er over heen.

Hoe zit jij met je planning? En vooral …. hoe ga je ermee om als je planning in de war is geschopt? Ik ben heel benieuwd.